جــای تــو خــالیســت
فــردا کــه مــی آیــی بــه ســراغــم،
نفســی نیســت . . .
شاعر: هوشنگ ابتهاج
خــروش چنــگ را
گــر چــه صــد زخــم اســت،
ايــن دلتنــگ را . . .
شاعر: هوشنگ ابتهاج
گهــي مــي ســوزدم، گــه مــي نــوازد . . .
شاعر: هوشنگ ابتهاج
شــب و روز؛
کــه شــب و روز کجــایــی و
کجــای تــو،
کجــاســت . . .
شاعر: هوشنگ ابتهاج
قبلــه منــم!
ســوي مــن آريــد نمــاز!
آن صنــم قبلــهنمــا؛
خــم شــد و بــوسيــد مــرا . . .
شاعر: هوشنگ ابتهاج
نه غمي ، نه غمگساري
نه به انتظار ياري،
نه ز يار انتظاري
غم اگر به کوه گويم
بگريزد و بريزد
که دگر بدين گراني نتوان کشيد باري ...
شاعر: هوشنگ ابتهاج
همه رفتند ازين خانه ، خدا را تو بمان
من بي برگ خزان ديده ، دگر رفتني ام
تو همه بار و بري ، تازه بهارا تو بمان
داغ و درد است همه نقش و نگار دل من
بنگر اين نقش به خون شسته ، نگارا تو بمان
زين بيابان گذري نيست سواران را ، ليک
دل ما خوش به فريبي است ، غبارا تو بمان
هر دم از حلقه ي عشاق ، پريشاني رفت
به سر زلف بتان ، سلسله دارا تو بمان
شهريارا تو بمان بر سر اين خيل يتيم
پدرا ، يارا ، اندوهگسارا تو بمان
سايه در پاي تو چون موج چه خوش زار گريست
که سر سبز تو خوش باشد ، کنارا تو بمان ...
شاعر: هوشنگ ابتهاج