کشــف ســرگــردانــی
و تنهــا کشــف اش،
ســرگــردانی خــودش اســت . . .
شاعر: کاظم خوشخو
و تنهــا کشــف اش،
ســرگــردانی خــودش اســت . . .
شاعر: کاظم خوشخو
ز بهشــت رانــده گشتــم؛
بــه هــوای سیبــت اکنــون،
بــه بهشــت دیگــر،
آیــم . . .
شاعر: حسین منزوی
سيــب؛
بــا دنــدانــي
کــه از داغ تــو، بــر سينــه دارد . . .
شاعر: سجاد گودرزی
بــر پهنــه آب
و رهــایــی،
ســرگــردانــی بــود!
کــاش دستهــایــت، نــزدیــک بــودنــد . . .
شاعر: رسول یونان
بــا رود می روم!
کــاش شــاخــه ای کــه از رود می گیــردم،
دســت تــو بــاشــد!
شاعر: رضا کاظمی
درخــت از چشــم بــاغ می افتــد!
بــاغ از چشــم بــاغبــان،
و بــاغبــان از چشــم دنیــا!
پــس جــاي نگــرانی نیســت،
ایــن یــک امــر عــادیســت،
اگــر مــن هــم از چشــم تــو افتــادم . . .
شاعر: مسعود دیدگر
مــن آدم نمــيشــوم!
پــس بــيخــودي، جــاي بــوســه
سيــب تعــارفــم نکــن!
شاعر: رضا کاظمی
نفــسهــايــت، سيــب را مــيرســانــد!
آغــوشــت، ابــر را مــيبــارانــد!
پــائيــز تــرينــي
تــو!
شاعر: باران حجتی
دســتهــايــت را
زيــر شــاخــهام سبــد کــن،
تــا آخــريــن سيــب ِ زميــن
زميــن نيــفتــاده!
شاعر: باران حجتی
مــن مــي خــواهــم اسيــر تــو بــاشــم
سيـــب کـــوچـــک گـــلاب !
شاعر: سینا به منش
شاعر: شمس لنگرودی