رنج روزگار
دست نگاهم را بگیر؛
مرا دچار حادثهای کن که با عشق نسبت دارد!
من،
عجیب از روزگار رنجیده ام . . .
شاعر: نیکی فیروزکوهی
دست نگاهم را بگیر؛
مرا دچار حادثهای کن که با عشق نسبت دارد!
من،
عجیب از روزگار رنجیده ام . . .
شاعر: نیکی فیروزکوهی
چنــدان کــه شــد نگــه بــه نگــه آشنــا،
بــس اســت . . .
شاعر: صائب تبریزی
بعد بیایم و با عصایی در دست،
کنار خیابانی شلوغ منتظرت شوم،
تا تو بیایی،
مرا نشناسی،
ولی دستم را بگیری و از ازدحام خیابان عبورم دهی . . .
شاعر: یغما گلرویی
غــم خــود را!
بسیــار مــرا نــامــه؛
ولــی، نــامــه بــری نیســت . . .
شاعر: ناصر حامدی
خــواب اســت و نگــاه تــو،
خيــال!
پــس دلــم منتظــر کيــست عــزيــز،
ايــن همــه ســال . . .
شاعر: محمدحسین بهرامیان
کــه ســر و تــه ايستــاده،
نگــاهــش مــي کنــم و هــر هــر مــي خنــدم!
البتــه نبــايــد ايــن کــار را بکنــم؛
چــون شــايد در دنيــايــی ديگــر،
در زمــانی ديگــر،
در جــايــی ديگــر،
چــه بســا همــان آدم، درســت ايستــاده
و ايــن منــم کــه ســر و تــه، ايستــاده ام . . .
شاعر: شل سیلور استاین
مــی نشینــم هــر صبــح؛
چــون مرغکــی تشنــه،
بــرای نــوشیــدن نگــاه تــو . . .
شاعر: ایرج تمجیدی
مــی آیــم، بــی آنکــه بیــایــم؛
مــی رســم، بــی آنکــه رسیــده بــاشــم!
بــه دور دســت جــاده، نگــاه مــی کنــی،
پیــش پــای تــوام . . .
شاعر: شمس لنگرودی
بــه خيــابــانــي بــاز،
بــاز ِ بــاز!
بيــا نگــاه کــن؛
انتهــایــش
بــه هيــچ جــا، نمــيرســد . . .
شاعر: شهاب مقربین
بــه تــو نگــاه مــی کنــم!
تــو تنهــا دلخــوشــی منــی
و فقــط از پشــت همیــن پنجــره،
دیــده مــی شــوی . . .
شاعر: رسول یونان
گلــويــم،
بــه خــاطر چــايهــايــي کــه بــا تــو نخــوردهام،
چقــدر مــيســوزد . . .
شاعر: فریاد ناصری
ولــي مــن هيــچ هــديــه اي بــرايــت نــدارم!
نگــاه کــن!
دســت هــايــم خــالــي و
دلــم پُــر!
پــس بــي خيــال . . .
شاعر: رضا کاظمی