هــق هــق بــادهــا

نــاگــاه در بــزرگ،

پشــت ســرم بستــه شــد!


مــن مــانــدم و دريــايــي بــزرگ

كــه آبهــايــش،

نيمــي شــور بــود و نيمــي شيــريــن!


قــایقــی دارم و بــادبــانــی گشــوده

در گــذرگــاه بــادهــایــی

کــه گــاهــی قهقهــه اســت،

گــاهــی هــق هــق . . .


شاعر: عمران صلاحی

چــاه حســرت

مــانــده ام در چــاهی

عمیــق تــر از حســرت هــای دیــرســالــم!


گــاهــی دلــوی را مــی بینــم

کــه مــی آیــد

و

بــه آب نمــی رســد . . .


شاعر: عمران صلاحی

ستــایشــی بیکــران

نــه آسمــان،

در چــارچــوب پنجــره مــی گنجــد؛

نــه دریــا،

در چــار سنــگ حــوض؛

نــه جنگــل،

در چــار دیــوار بــاغ!


شــرابــی دیــرینــه،

خــم را مــی شکنــد

و ســر مــی رود

از لــب جهــان!


چنــان بــی کــرانــه ای

کــه هــر ستــایشــی،

مــحدودت مــی کنــد . . .


شاعر: عمران صلاحی

جــام شــراب

ســال‌هــاســت

كــه از جــزيــره‌ي متــروک،

نــامــه‌اي را در بطــري

روانــه‌ي آب‌هــاي عــالــم كــرده‌ام!


اگــر كســي عاشــق باشــد،

مــي‌تــوانــد كلمــاتــم را بخــوانــد!

بــه هــر زبــانــي!

در هــر ســرزمينــي!


گــاهــي فكــر مــي‌كنــم،

كســي مــي‌آيــد

و بــا همــان شيشــه

بــرايــم شــراب مــي‌آورد . . .


شاعر: عمران صلاحی

تپــش قلــب سفــر

تــو اگــر بستــه‌اي بــار سفــر،

تــو اگــر نيستــي ديگــر،

پــس چــرا از همــه‌ جــا

مــن صــداي تــپش قلــب تــو را مــي‌شنــوم؟!


شاعر: عمران صلاحی

گلــدوزی بهــار

مــادرم مثــل بهــار،

گــوشــه ي پــارچــه گــل مــي دوزد!

نــخ گلــدوزي او کــوتــاه اســت!


مــادرم مــي تــرســد؛

غنچــه هــا وا نشــونــد . . .


شاعر: عمران صلاحی

جــزیــره

جــزيــره‌اي هستــم

در آب‌هــاي شيــدايــي!


از همــه ســو

بــه تــو محــدودم . . .


شاعر: عمران صلاحی